ستاره چشمک زن

لیلی، مرده بود . . .

setarecheshmakzan — Fri, 17 Jul 2009 12:29:50 GMT

قصه نبود ، راه بود ، خار بود و خون .

لیلی ، قصه راه پر خون را می نوشت . راه بود و لیلی می رفت . مجنون نبود .

دنیا ولی پر از نام مجنون بود .

لیلی تنها بود . لیلی همیشه تنهاست .

قصه نبود ، معرکه بود . میدان بود ؛ بازی چوگان و گوی .

چوگان نبود ؛ گوی بود . لیلی ، گوی میدان بود ؛ بی چوگان . مجنون نبود .

لیلی زخم بر می داشت ، اما شمشیر را نمی دید . شمشیر زن را نیز . حریفی نبود . لیلی تنها می باخت . زیرا قصه ، قصه باختن بود .

مجنون کلمه بود . ناپیدا و گم . قصه عشق اما همه از مجنون بود .

مجنون نبود .

لیلی قصه اش را تنها می نوشت .

قصه که به آخر رسید . مجنون پیدا شد . لیلی مجنونش را دید .

لیلی گفت : پس قصه ، قصه من و توست .

پس مجنون تویی!

خدا گفت : قصه نیست . راز است . این راز من و توست . برملا نمی شود ، الا به مرگ . لیلی ! تو مرده ای .

لیلی مرده بود .

لیلی ، نام تمام دختران زمین است . . .

setarecheshmakzan — Sun, 10 May 2009 19:30:36 GMT

خدا مشتی خاک را بر گرفت . می خواست لیلی را بسازد ، از خود در او دمید . و لیلی پیش از آنکه با خبر شود ، عاشق شد .

سالیانی ست که لیلی عشق می ورزد . لیلی باید عاشق باشد . زیرا خدا در او دمیده است و هر که خدا در او بدمد ، عاشق می شود . لیلی نام تمام دختران زمین است ؛ نام دیگر انسان .

خدا گفت : به دنیایتان می آورم تا عاشق شوید .

آزمونتان تنها همین است : عشق . و هر که عاشق تر آمد ، نزدیکتر است . پس نزدیکتر آیید ، نزدیکتر .

عشق کمند من است . کمندی که شما را پیش من می آورد . کمندم را بگیرید . و لیلی کمند خدا را گرفت .

خدا گفت : عشق ، فرصت گفتگو است . گفتگو با من . با من گفتگو کنید .

و لیلی تمام کلمه هایش را به خدا داد . لیلی هم صحبت خدا شد .

خدا گفت : عشق ، همان نام من است که مشتی خاک را بدل به نور می کند .

و لیلی مشتی نور شد در دستان خداوند .

نیامدی هنوز هم . . .

setarecheshmakzan — Fri, 08 May 2009 14:58:50 GMT

من آن نگاه بی قرار خسته ام

که تا سحر پی ات

روانه می شود دلم

خدا گواه می شود

که دل

بغیر تو

به عشق هم نبسته ام

یکی نه

هزار نه

صد هزار قاصدک

روانه کرده ام پی ات

ولی تو

صد هزار نه

هزار نه

لحظه ای

نیامدی

هنوز هم

طلسم شد دلم

ببین

غریبه ام ، برای تو

هنوز هم .

خدا گواه می شود

که دل

بغیر تو

به عشق هم نبسته ام

ولی تو

صد هزار نه

هزار نه

لحظه ای

نیامدی

هنوز هم .

گله از دوست ندارم هرگز . . .

setarecheshmakzan — Thu, 23 Apr 2009 21:04:50 GMT

سلام . بازهم منم بله چشمک دور از ستاره .

نه ستاره دیگه انگار به کلی این جا رو فراموش کرده . بهش یه کم یه کوچولو حق می دم آخه اون کار داره درس داره اخه ناسلامتی داره می شه استاد دانشگاه بله خوب الکی که نیست . ولی آخه این جا قرار بود برا من و اون حکم بچه داشته باشه . یه جای دنج برا هر دومون برای دلتنگی ها و عاشقانه هامون . بابای استاد هم اگه واقعا بخواد می تونه هنوز به بچه ش سر بزنه .

ستاره حتی امسال این جا برا من تولدم نگرفت . ..................... سال جدید هم که تو دیوار .

................. .

اینارو گفتم چون وقتی به ستاره چشمک زن سر زدم دلم گرفت که این قدر مظلوم شده آخه قرار ما این نبود . وگرنه من از ستارم هیچ گله ای ندارم . می دونم کار داره و گرفتاره .

ستاره عزیزم از همین جا می بوسمت و دعا می کنم فردا کنفرانستو با موفقیت تمام به پایان برسونی .

ستاره مهربونم تولدت مبارک . . .

setarecheshmakzan — Fri, 06 Feb 2009 08:11:36 GMT

لبخند زدی و اسمان ابی شد

شب های قشنگ مهر مهتابی شد

پروانه پس از تولد زیبایت

تا اخر عمر غرق بی تابی شد

امیدوارم کیک ۱۰۰ سالگیت رو برات بیارم و با هم جشن بگیریم .

بووووووووووووووووووووووووووووووووس

بوووووووووووووووووووووووووووووووووس

بووووووووووووووووووووووووووووووووس

2 سال گذشت . . .

setarecheshmakzan — Thu, 25 Dec 2008 13:59:50 GMT

سلام ستاره جون . مارو ببخش که نمی تونیم زود زود بیام و بهت سر بزنیم . می دونم روزی که به دنیا اومدی کلی برات برنامه داشتیم . باور کن هنوز هم داریم . خوب بابات حسابی کار داره تازه الانم سفره .

منم توی این شهر غریب . . .

ولی بهت قول می دم که اومدم دیگه تنهات نزارم . البته یه کمی به اقای پدر هم بستگی داره هان .

اومدم که بگم از اون شب رویایی که اقای پدر بهم چشمک زد ۲ سال گذشت . اخه کی باورش می شه .

۲۸ امسال ۲ سال آشنایی ما کامل شد. امیدوارم این جریان همچنان ادامه داشته باشه .

برامون دعا کنید .

ستاره عزیزم مبارکت باشه . . .

setarecheshmakzan — Thu, 09 Oct 2008 17:43:50 GMT

یادم می اد از همون اوایل که با ستارم اشنا شدم همیشه امیدوار بود و به خدا توکل می کرد و تلاش می کرد . و به سوی موفقیت گام بر می داشت .

اون همیشه برام نمونه و الگو بود . یه انسان کوشا . ستاره من قبولیت برای کارشناسی ارشد مبارک .

امیدوارم پله های ترقی و موفقیت را یکی یکی بالا روی

تو مایه افتخار پدر . مادر . خواهر و برادرت هستی و من . منی که گرچه از تو دورم اما هر لحظه ام را با یاد تو سپری می کنم

دعای همه ما بدرقه راهت باد .

عزیزم دوستت دارم .

یک سال گذشت . . .

setarecheshmakzan — Fri, 05 Sep 2008 19:35:50 GMT

به نام آنكه دوستدارش منم

سلام چطوري خوبي !!؟

اين جمله اي كه هر موقع كه بهت زنگ مي زنم صحبت كنم مي شنوم واقعا جالبه !

حتما بايد اين جمله رو بشنوم چون بهش عادت كردم

راستش من تا الان نامه ننوشتم درست بلد نيستم كه بنويسم شما به هنرمندي خودتون مارو ببخشيد . نمي دونم از كجا شروع كنم از خودم از زندگيم از درونم از كجا بنويسم كه برات جالب باشه . البته بايد ببخشيد كه من زود پسر خاله شدم ها . . . اما چون مي خوام اذيتت كنم از خودم برات مي نويسم .

دقيقا 24 سال و 3 ماه و 2 روز و چند ساعت پيش توي يكي از شباي سرد بهمن ماه توي راه شيري منظومه شمسي كره زمين قاره اسيا كشور ايران ........................... يك پسري به دنيا اومد به نام.............

بله درسته اون پسر همون عشق زميني من يعني چشمك هست .مطلب بالا اولين خطوط از اولين نامه ستاره هست به من . در حقيقت اولين دست نوشته از كسي كه بعد ها شد عشقم . و پدر ستاره چشمك زن .

ساعت 11:19 دقيقه شب 30 مرداد 1386 ستاره چشمك زن متولد شد و اول شهریور اولين مطلب رو من نوشتم و حالا اولين تولد بچه مون رو فراموش كرديم . باباش مي گه چون خيلي مظلوم بود باعث شد ما غرق خودمون بشيمو اونو فراموش كنيم .

اميدوارم سال ديگه من و باباش جبران كنيم و يه تولد حسابي براش بگيريم . توي خونه خودمون .

به اميد خدا .

وقتي من و ستاره اين وبلاگو براي هم ، براي اينكه بهانه اي باشه برامون براي با هم بودن يا لحظاتي رو در كنار هم يا به ياد هم بگذرونيم هنوز باورم نشده بود كه دوستش دارم ، كه مي خوامش ، كه با تمام وجود مي خوام كه بمونه و كنارم باشه . اما حالا خوشحالم . خوشحالم كه در طي اين يكسال نه تنها اينها رو فهميدم چيزهاي زياد ديگه اي رو هم فهميدم .و خوشحالتر از اينكه ستارمو هنوز دارم و اميد دارم كه روزي براي هميشه واسه خودم بشه .

به اميد آن روز

چگونه مي نويسمت . . .

setarecheshmakzan — Thu, 07 Aug 2008 19:00:50 GMT

ميان دشت شب نشسته ام

ستاره ها به روي دامنم چه گريه ها نمي كنند

نگاه كن چگونه مي نويسمت !

قلم به دست من هميشه شكوه مي كند

و نام تو ميان دفترم

هميشه پيچ و تاب مي خورد

از اين ستون به آن ستون

ببين رسيده ام به اوج آسمان

كنار خانه خدا . . .

براي عشقمان ستاره اي شدم !

به روي دامنش چه گريه ها نمي كنم

و با حضور اسم تو

قلم شكسته شد ميان دست من

و نام تو هنوز هم

از اين ستون به آن ستون

چه پيچ و تاب مي خورد !

آرزوی من . . .

setarecheshmakzan — Thu, 10 Jul 2008 19:36:17 GMT

چشمک عزیز مهربونم دوست دارم .

امشب شب آرزوهاست دلم برای تنها آرزوم تنگ شد .

آرزوی من زود بیا پیشم .